Yol Hiç Bitmez, Uzar Gider…

Şu ana kadar Hindistan’da yaşadıklarım hakkında onlarca sayfa yazı yazmış ama yemekleri hep birer ikişer cümlelerle geçiştirmekle yetinmişim. Oysa Hint mutfağı ayrı bir yazıyı hakedecek kadar önemli yere sahip. Buradaki gezimin yarısı şehirlerde dolanmak, tarihi yapılar görmek ve insanlarla tanışmakla geçtiyse, diğer yarısı da yemek deneyimlerinden oluştu. Her yeni öğünde yeni tatlar keşfetmeye çalıştım ve her denediğim yemeği not aldım. Hatta zaman zaman şehri ve tapınakları gezerken karnımın bir an önce acıkmasını ve bir restauranta gitmeyi diledim ne yalan söyleyim Zaten fiyatları çok ucuz, bir pizza ya da hamburger fiyatına 3 tabak Hint yemeği yiyebilirsiniz. Sonuçta ülkemizde birkaç Hint restaurantı dışında Hint yemeği bulmak çok zor ve Hindistan dışında yenilen Hint yemeği ne kadar lezzetli tartışılır. O nedenle deneyebileceğim tüm yemekleri denedim fırsat bulmuşken more »

 KISA KISA HİNDİSTAN

• 1 milyar 210 milyon nüfusu ile dünyanın en kalabalık 2. ülkesi.
• Aynı zamanda dünyanın en büyük 7. ülkesi ve 5. büyük ekonomisi. IT alanında ABD’den sonra en gelişmiş ülke.
• 1TL= 28 Hint Rupisi
• Mahatma Gandi onların Atatürk’ü konumunda. Herkes saygı duyuyor ve onun hakkında kötü söylemek hapse girmenize sebep olabilir.
• Namaste: Selamlama ifadesi, saygı doludur.  Danebar: Teşekkür ederim
• Ülkede çok sayıda dil konuşuluyor. Hindi ve İngilizce ise resmi dilleri olarak sayılıyor. Herkes çocuk yaşta bu iki dil dışında kendi eyaletlerinin dillerini ve varsa yerel dillerini öğreniyor. Tabi İngilizce biliyorlar dediğime bakmayın, aksanlarından dolayı hiçbir şey anlamıyorsunuz. more »

Gün boyunca Mumbai’de dolaşırken aklımda hep aynı şey var: Bugün benim Hindistan’daki son günüm ve burayı şimdiden özlemeye başladım! Yani, öyle bir ülke ki çoğu yerde sabrınız tükeniyor, bir gün daha bile kalamam diyorsunuz, ilk fırsatta başka bir ülkeye gitmek istiyorsunuz ama ayrılma günü geldiğinde burada geçirdiğiniz zamanın aslında ne kadar güzel, ne kadar özel olduğunu hatırlıyorsunuz ve keşke biraz daha kalsaydım diyorsunuz. Tabi son günlerimi Goa’da dinlenerek geçirmemin de bunda etkisi büyüktür sanırım Başka yerde göremeyeceğim insanlar gördüm, tanıdım ve oturup muhabbet ettim; neredeyse her hafta kutlanan festivallerinde eğlendim halkıyla beraber ve muhteşem yemeklerini tattım her ne kadar etten yoksun olsa da. more »

Büyük bir çılgınlık yaptım! İnternette sitenin birinde bir sonraki gideceğim ülkeyle ilgili araştırma yaparken gözüme çarpmıştı sağ taraftaki kutucukta, Bangkok-Tokyo uçuşu yapan AirChina’nın reklamıydı. Küçük bir reklam iki gün boyunca kafamı kurcaladı durdu, olur mu olmaz mı gidersem ne katar gitmezsem ne kaybederim diye düşünüp taşındıktan sonra dün biletimi aldım. Japonya’ya gidiyorum! En başta da gitmeyi çok istiyordum aslında, ancak pahalılığı yüzünden planımı yaparken pas geçmek zorunda kalmıştım. Sonuçta sadece Japonya uçak bileti fiyatına bir ay Hindistan’da her şey dahil gezilirdi. Üstelik konaklama bakımından dünyanın belki de en pahalı şehri olan Tokyo’da bütçemin hatırı sayılır miktarını bırakırdım. Ama Japonya gibi kendine has ve binlerce güzellik barındıran bir yeri katmazsam dünya turum sanki eksik kalırdı. more »

Bir şehir kendi içinde bu kadar farklı olabilir mi? Metroda bir durakta iniyorsunuz, kendi ülkenizde göremeyeceğiniz lüks, özenle çizilmiş geniş caddeler, yemyeşil parklar ve görkemli malikaneler; hemen bir sonraki durakta ise daha önce ülkede gördükleriniz de neymiş dedirten karmaşa ve kalabalık, bir ucundan girip diğerinden çıkmanın yarım saat sürdüğü daracık sokaklar, etraftan yayılan mide bulandırıcı kokular ve fakirlikten kıvranan halk. Delhi aşırılıkların şehri, ortasını görebilmiş değilim orada geçirdiğim iki gün boyunca. Ama kendine has bir çekiciliği var ve işte bu yüzden dünyanın en çok ziyaret edilen şehirlerinden biri durumunda. more »

Her tren ya da otobüs yolculuğum maceralı oluyor. Bu sefer neredeyse treni kaçıracaktım. Ama hakkını vereyim, yolculuğun kendisi gayet rahat geçti. 10 saatlik yolun çoğunda mışıl mışıl uyudum. Rishikesh’e gitmek için önce Haridwar’a varmak gerekiyordu, 1 saat gecikmeli olarak şehre vardığımızda otobüs terminalini rahatlıkla buldum (Zamanımın çoğu bir yerleri arayarak geçtiğinden olsa gerek, artık hissedebiliyorum neyin nerede olduğunu ). “Sadece” 500 Rupi’ye beni oraya götürebileceğini söyleyen taksicileri başımdan savıp, Rishikesh’e giden otobüse 23Rupi verdim ve 30km’lik manzaralı yolu 1,5 saatte keyfini çıkarta çıkarta katettik. more »

Altın Tapınak’ı görmeyi sabırsızlıkla bekliyordum, tanıştığım gezginlerin hepsi burada yaşadıkları deneyimleri anlata anlata bitirememişti. En güzel tarafı tapınakta hacılarla beraber uyumak ve 24 saat boyunca hiç bitmeyen ayinleri canın ne zaman isterse izlemek, derlerdi, üstelik yemekler de çok lezzetli. Ve bütün bunların hepsi bedava. Neden böyle yapıyorlar diye merak ediyorsanız, anlatmaya Altın Tapınak’ın sembolize ettiği Sikh dininden başlamalıyım:

Hinduizm bilindiği gibi çok eski bir din, temelleri 3000 yıl öncesine dayanıyor. Bu din günümüze kadar aynen korunmuş ancak zaman içerisinde Hinduizm’in bazı prensiplerini ve adetlerini beğenmeyenler kendilerine yeni din kurmaya karar verip ayrılmışlar. Örneğin kast sistemini tamamen çıkartan ve tek tanrıya tapan ama karmaya ve Hindu geleneklerinin çoğuna bağlı kalan Sikhizm ayrı bir din olmuş, bir Hindu ailesinden gelen ve kendi yolunu çizen Siddharta Guatama yani Buda’nın izinden giden Budizm ayrı, Budizm’i de Hinduizm’i de tam benimsemeyen, ikisinin karışımı Jainizm de diğer bir din oluvermiş. Sikhizm’in en büyük özelliği herkese kucak açması, ibadethanelerine ziyarette bulunan bir kişi istediği dinden, renkten ve ırktan olsun misafir olarak ağırlanabiliyor. more »

Son bir hafta boyunca Rajastan eyaletinin beş farklı şehrindeydim. Doğal olarak çok yorucu ama bir o kadar da büyüleyici bir maceraydı benim için. Hayatımda gördüğüm en güzel manzaralardan bazılarını bu beş günde gördüm, en güzel yemeklerden tattım, daha önce denemediğim şeyleri ilk defa denedim bu süre içinde. Temelde hepsi benzer karaktere ve ortak eyalete sahip oldukları için bu beş şehir ile ilgili anılarımı bir yazıda buluşturmaya karar verdim. Uzun bir yazı oldu ama anlatacak o kadar çok şey vardı ki. Hazırsanız, ilk günden, beyaz şehir Pushkar ile başlayayım:

Pushkar

Aslında Pushkar’a gitmeyi düşünmüyordum yolculuğumun başında ama yolda gördüğüm neredeyse tüm gezginler anlata anlata bitiremeyince bir şans vereyim dedim. Pushkar’a direk otobüs olmadığı için önce Ajmer şehrine gidip sonra oradan bir şekilde Pushkar’a ulaşmalıyım. Ajmer’e gidecek otobüsün biletini önceden almıştım(70Rupi) ve tren istasyonunun karşısındaki durağı bulmak çok zor olmuyor. Otobüsün yataklı ve koltuklu bölümleri var ama böyle dediğime bakmayın gördüğüm en pis ve en eski otobüslerden biri. Yolda arıza çıkmasın da yolculuk uzamasın diye çok dua ediyorum more »

Son iki günde üç farklı şehirdeydim, gece konaklamadan Khajuraho’dan Agra’ya geçmiş ve Agra’da gündüz gezilecek her yeri gezdikten sonra yine akşam vakit kaybetmeden Jaipur trenine binmiştim. Jaipur geziye çıkmadan önce en merak ettiğim şehirlerden biriydi. Hindistan’da her eyalet ayrı bir ülke gibidir, kendine has karakterleri vardır. Birinden diğerine geçtiğinizde farkı rahatça anlarsınız. Varanasi ve Agra’nın bulunduğu Uttar Pradesh, kutsal Ganj nehri, pisliği, hava kirliliği ve fakirliği ile öne çıkar. “Krallar Şehri” anlamına gelen Rajastan eyaleti ise Müslüman nüfusun yoğunlukta olduğu, eşsiz yapıları, çorak toprakları ve çölü ile bilinen oldukça zengin bir eyalet. Ve bu eyalette her şehrin bir rengi var, her şehrin kralı zamanında bu şehirlerdeki evleri keyfine göre sevdiği bir renge boyatmış. Başkent Jaipur’a ise pembe renk düşmüş. more »

Taj Mahal’in kenti Agra’yı görmek için treni bekliyorum. Khajuraho’da tapınaklar 3-4 saatte rahatlıkla geziliyordu, ben de burada bir gün yeterli olacağını düşündüm ama tren platformunda yanıma gelip benimle tanışan kalabalık Hintli aile aksini iddia etti. Şurayı gördün mü burayı gördün mü şeklindeki tüm sorularına kafamı sallamak zorunda kaldım, aslında gezilecek ne çok yer varmış.. Delhi’de yaşıyorlarmış, buraya havuz partisine gelmişler. Çok neşeliler 2 saat nasıl geçti anlamadım. Üstelik bilet konusundaki sıkıntıma da çare buldular. Bugün nedense insanlarda tanışma ve sohbet etme isteği uyandırıyorum, nedendir bilmem 6 gibi kalkacak tren Agra’da 2:20’de olacaktı ancak biletim Agra’ya kadar boş yer olmadığı için bir önceki durak olan Jhansi’ye kadardı. Ben de biletçiye gidip, yolculuğumu uzatabilir mi diye sordum, cevap olumsuzdu. more »