Yol Hiç Bitmez, Uzar Gider…

KISA KISA KAMBOÇYA

• Nüfusu yaklaşık 15 milyon, diğer Güneydoğu Asya ülkelerine kıyasla çok düşük bir rakam. Bunun tabi ki en büyük sebebi 70’li yıllarda ülke nüfusunun neredeyse yarısının ölümünden sorumlu olan Pol Pot. Yine de nüfusları hızla artıyor, çünkü ülkede doğum hızı ölüm hızının üç katı.
• Dünyada en fazla fiziksel özürlü oranı Kamboçya’da. Her 236 kişiden biri özürlüymüş. Ortalama yaşam beklentisi ise sadece 49,7. Ayrıca toplam nüfusun %50′si 15 yaş altında.
• Bayrağında tarihi bir yapının resmi bulunan tek ülke burası. Eski ismi Kampuchea. 1953′te bağımsızlığına kavuşana kadar 90 yıl boyunca Fransız sömürgesiydi. O yüzden yaşlılar başta olmak üzere halkın büyük kısmı Fransızca biliyor. İngilizce’yi de katarsak üç dil bilenlerin sayısı hiç az değil. Özellikle 5 yaşındaki çocukların İngiliz aksanıyla şakır şakır İngilizce konuştuğunu görmek çok enteresan more »

Laos vizesini alamadım! Bangkok’ta 10 dakikada alabileceğim vizeye aylaklığım yüzünden başvurmadığım için Phnom Penh’de hallederim diye düşünüyordum. Nette şehirdeki acentalar aracılığı ile rahatlıkla bir günde alınabildiği yazıyordu vizenin. Ben de önce otelime sordum, bir yeri aradılar bilgi için. Acenta da onlara Türklerin konsolosluğa gidip başvurması gerektiğini söyledi. Neyse en azından konsolosluğa gitsem de tek günde alınabiliyormuş, ondan emin oldum. Ben de bayağı içtiğimiz bir akşamın ardından erken kalkmayı başarıp konsoluğun kapısına erkenden dayandım. Kimse yoktu benden başka, görevlinin yanına gittim hemen. Kibar adamdı. Ekspres vize istediğimi söyledim, tamam deyip form uzattı ve üç fotoğraf istedi. Formu doldururken ülkemi sorana kadar herşey yolundaydı. Ne zaman ki “Türkiye” dedim, ilk verdiği cevap şu oldu: “Oooo… Hmm… Turkey… Problem…” Adam açıkça more »

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Siem Reap’tan başkente günün her saatinde birçok otobüs firmasının düzenlediği seferler var. Fiyatı sadece 5$, tuvaletli ikramlı otobüslerle gitmek isterseniz 1$ daha talep ediyorlar. Yolculuk ise 6 saat sürüyor ama bunun yarısı alfaltsız, çukuru bol toprak yollarda olduğu için çok konforlu bir yolculuk olduğunu söyleyemem. Phnom Penh’de yapacak pek birşey yok, yine de burayı görmeden dönmek istemedim. Üstelik Laos vizemi alabileceğim tek yer burasıydı.

Ülkeye vardıktan sonraki yolculuğumda ilk dikkatimi çeken çocuk işçilerin fazlalığıydı, tarlalarda ve inşaatlarda maalesef çok sayıda çocuk çalıştırıyorlar Kamboçya’da. Ve tabi yetimhaneler.. O kadar öksüz yetim çocuk var ki ülkede, yetimhaneler bir miktarını barındırabiliyor, geri kalanlar çalışmak ya da dilenmek zorunda. Phnom Penh’de ise ilk dikkatimi çeken ne kadar ampute ve tekerlekli sandalyeye bağlı ne kadar insan olduğu oldu. Bütün bunların kaynağı, en büyük sorumlusu Pol Pot. Kendisi son yüzyılın en gaddar liderlerinden, 1975-1979 tarihleri arasında 7 milyon nüfuslu Kamboçya’da tam 3,3 milyon insanın ölümüne ve bir o kadarının sakat kalmasına sebep oldu. more »

Görevli: Sakeyi alamıyoruz, bırakmanız lazım.
Ben: Hadi ya? Tüh..
Görevli: (Üzüldüğümü görünce) E burada dikin kafaya?
Ben: Bu saatte sake mi içilir yahu?
Görevli: Sake her saatte içilir
Ben: Eheehe, ama ben sıcak seviyorum sakeyi.
Görevli: Isıttıralım isterseniz?
Ben: Yok yok, kalsın sake o zaman
Görevli: Tamam. İyi yolculuklar.

Toplam 32 saatlik aralıksız yolculuğun ardından Kamboçya’dayım. 51 saatlik unutulmaz Myanmar-Japonya yolculuğumun yanına bile yaklaşamaz ama Türkiye’deyken 10 saatlik otobüs seferlerine bile burun kıvıran benim için uzun bir süre olduğu kesin. Hiroşima Havaalanı beklediğimden çok küçüktü, dış hatlarda günün tek seferi bizim Pekin’e giden uçağımızmış İşlemleri yaptım, son olarak güzel bir ızgara istiridye yemeği yedim, kalan yenlerimi dolara çevirdim ve öğrendim ki bozuk paraları kabul etmiyorlarmış. E ülkenin bozuk paraları değerli olunca gidip Kamboçya’da içerim diye sake aldım bozuklarla. more »