Yol Hiç Bitmez, Uzar Gider…

Altın Tapınak’ı görmeyi sabırsızlıkla bekliyordum, tanıştığım gezginlerin hepsi burada yaşadıkları deneyimleri anlata anlata bitirememişti. En güzel tarafı tapınakta hacılarla beraber uyumak ve 24 saat boyunca hiç bitmeyen ayinleri canın ne zaman isterse izlemek, derlerdi, üstelik yemekler de çok lezzetli. Ve bütün bunların hepsi bedava. Neden böyle yapıyorlar diye merak ediyorsanız, anlatmaya Altın Tapınak’ın sembolize ettiği Sikh dininden başlamalıyım:

Hinduizm bilindiği gibi çok eski bir din, temelleri 3000 yıl öncesine dayanıyor. Bu din günümüze kadar aynen korunmuş ancak zaman içerisinde Hinduizm’in bazı prensiplerini ve adetlerini beğenmeyenler kendilerine yeni din kurmaya karar verip ayrılmışlar. Örneğin kast sistemini tamamen çıkartan ve tek tanrıya tapan ama karmaya ve Hindu geleneklerinin çoğuna bağlı kalan Sikhizm ayrı bir din olmuş, bir Hindu ailesinden gelen ve kendi yolunu çizen Siddharta Guatama yani Buda’nın izinden giden Budizm ayrı, Budizm’i de Hinduizm’i de tam benimsemeyen, ikisinin karışımı Jainizm de diğer bir din oluvermiş. Sikhizm’in en büyük özelliği herkese kucak açması, ibadethanelerine ziyarette bulunan bir kişi istediği dinden, renkten ve ırktan olsun misafir olarak ağırlanabiliyor. more »

Son bir hafta boyunca Rajastan eyaletinin beş farklı şehrindeydim. Doğal olarak çok yorucu ama bir o kadar da büyüleyici bir maceraydı benim için. Hayatımda gördüğüm en güzel manzaralardan bazılarını bu beş günde gördüm, en güzel yemeklerden tattım, daha önce denemediğim şeyleri ilk defa denedim bu süre içinde. Temelde hepsi benzer karaktere ve ortak eyalete sahip oldukları için bu beş şehir ile ilgili anılarımı bir yazıda buluşturmaya karar verdim. Uzun bir yazı oldu ama anlatacak o kadar çok şey vardı ki. Hazırsanız, ilk günden, beyaz şehir Pushkar ile başlayayım:

Pushkar

Aslında Pushkar’a gitmeyi düşünmüyordum yolculuğumun başında ama yolda gördüğüm neredeyse tüm gezginler anlata anlata bitiremeyince bir şans vereyim dedim. Pushkar’a direk otobüs olmadığı için önce Ajmer şehrine gidip sonra oradan bir şekilde Pushkar’a ulaşmalıyım. Ajmer’e gidecek otobüsün biletini önceden almıştım(70Rupi) ve tren istasyonunun karşısındaki durağı bulmak çok zor olmuyor. Otobüsün yataklı ve koltuklu bölümleri var ama böyle dediğime bakmayın gördüğüm en pis ve en eski otobüslerden biri. Yolda arıza çıkmasın da yolculuk uzamasın diye çok dua ediyorum more »

Son iki günde üç farklı şehirdeydim, gece konaklamadan Khajuraho’dan Agra’ya geçmiş ve Agra’da gündüz gezilecek her yeri gezdikten sonra yine akşam vakit kaybetmeden Jaipur trenine binmiştim. Jaipur geziye çıkmadan önce en merak ettiğim şehirlerden biriydi. Hindistan’da her eyalet ayrı bir ülke gibidir, kendine has karakterleri vardır. Birinden diğerine geçtiğinizde farkı rahatça anlarsınız. Varanasi ve Agra’nın bulunduğu Uttar Pradesh, kutsal Ganj nehri, pisliği, hava kirliliği ve fakirliği ile öne çıkar. “Krallar Şehri” anlamına gelen Rajastan eyaleti ise Müslüman nüfusun yoğunlukta olduğu, eşsiz yapıları, çorak toprakları ve çölü ile bilinen oldukça zengin bir eyalet. Ve bu eyalette her şehrin bir rengi var, her şehrin kralı zamanında bu şehirlerdeki evleri keyfine göre sevdiği bir renge boyatmış. Başkent Jaipur’a ise pembe renk düşmüş. more »

Taj Mahal’in kenti Agra’yı görmek için treni bekliyorum. Khajuraho’da tapınaklar 3-4 saatte rahatlıkla geziliyordu, ben de burada bir gün yeterli olacağını düşündüm ama tren platformunda yanıma gelip benimle tanışan kalabalık Hintli aile aksini iddia etti. Şurayı gördün mü burayı gördün mü şeklindeki tüm sorularına kafamı sallamak zorunda kaldım, aslında gezilecek ne çok yer varmış.. Delhi’de yaşıyorlarmış, buraya havuz partisine gelmişler. Çok neşeliler 2 saat nasıl geçti anlamadım. Üstelik bilet konusundaki sıkıntıma da çare buldular. Bugün nedense insanlarda tanışma ve sohbet etme isteği uyandırıyorum, nedendir bilmem 6 gibi kalkacak tren Agra’da 2:20’de olacaktı ancak biletim Agra’ya kadar boş yer olmadığı için bir önceki durak olan Jhansi’ye kadardı. Ben de biletçiye gidip, yolculuğumu uzatabilir mi diye sordum, cevap olumsuzdu. more »

Varanasi’deki son saatlerimdi artık. Otelin sahibiyle kankayız, adam bana illa tekrar gelmemi, bir dahakine çok indirim yapacağını söylüyor. Gerçekten iyi otel yalnız, eski püskü ama çok temiz. Odanın kapıları bile kalın demirden, tokmağı olmadığı için asma kilit ağır zincirden geçirerek kilitleniyor. Fiyatı da sadece gecelik 6$. Adama trenle gideceğimi söylüyorum, o zaman acele etmemi, yolların bugün büyük oranda kapalı olacağını çünkü akşama ana caddelerde geçit töreni yapılacağını söylüyor. Ben de zaman kaybetmeden atıyorum kendimi dışarı. Son kez Varanasi’nin arka sokaklarında dolanıp veda ettikten sonra bir bisikletli Rikşacıyla anlaşıyorum 100Rupi’ye. Yollar gerçekten felaket, 5km’lik yolu 45 dakikada gidiyoruz. Tren istasyonuna varınca beni tatlı bir heyecan alıyor, çünkü ilk defa o meşhur Hindistan trenlerine binme fırsatı yakalayacağım. more »